Het is zondagmiddag, 3 mei. En ook hier is het nieuws van de mislukte "aanslag" in Nederland op de leden van de Koninklijke familie doorgedrongen. Vaak was ik op de dagen dat Konninginnendag gevierd werd in Nederland aan het werk om er mede voor te zorgen dat de leden van de Koninklijke familie beschemd werden. Ik weet hoe professioneel de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB) is en ruim van tevoren worden alle voorzorgsmaatregelen getroffen en draaiboeken doorgenomen. Triest om uiteindelijk te moeten vernemen dat één idioot erin is geslaagd om een geweldig feest te laten doen omslaan in een dag vol ongeloof. Nog triester is het om te vernemen dat er doden zijn gevallen en ik begrijp dat Nederland op zijn kop stond toen het nieuws bekend werd. Via het internet heb ik het nieuws gevolgt, de foto’s bekeken en de verslagen gelezen en ook mijn medeleven gaat uit naar de familie’s van de omgekomen mensen. Jammer is het commentaar welke mensen menen te moeten geven op deze dienst. Mensen die geen flauw benul hebben wat het beveiligen van o.a. de leden van het Koningshuis in Nederland werkelijk behelst maar met hun ondoordachte kritiek proberen een zondebok te creëren waar werkelijk niemand mee gebaat is. Het maakt mij verdrietig omdat dit mijn ex-collega’s zijn en ik weet hoe zij hun uiterste best doen om binnen de kaders van het toegestane hun werk zo goed mogelijk te doen. Daarom gaat mijn medeleven niet allen uit naar de slachtoffers maar ook uit naar al deze collega’s en ik hoop dat zij deze gebeurtenis op een professionele manier een plaats weten te geven.
Ongeloofelijk hoe snel de maanden maart en april zijn verlopen. Zo zitten we nog in Cartagena tussen "onze" kinderen om de volgende dag aan te schuiven aan heerlijk opgemaakte tafels in Zaal Staal te Rotterdam waar op 19 maart ons 1ste benefiet dinner werd gegeven voor (potentiële) sponsers en bedrijven. Verderop in dit verslag kom ik hier uitgebreid op terug want nog voordat Nathalie en ik richting Nederland vertrokken brachten de eerste dagen van maart 2009 nog veel ontwikkelingen met zich mee.
Terwijl de wereld in de ban is van de crisis en een opstekend nieuw griepvirus heeft La Vecina over de eerste weken van maart weer nieuws te melden. Zoals jullie ongetwijfeld weten is La Vecina druk bezig met het vinden van een geschikte nieuwe lokatie. Berichtte ik jullie in het verslag van februari al dat wij een geschikte lokatie hadden gevonden, welnu het huurcontract is op maandag 02 maart ondertekend en zal ingaan op 01 oktober van dit jaar voor de duur van 3 jaar. Het huidige huurcontract van ons huis loopt af op 31 december van dit jaar maar we hebben ervoor gekozen om 3 overbruggings maanden te hebben omdat de verhuizing naar onze nieuwe lokatie een hele operatie is. Het nieuwe huis is voor ons allemaal een geschenk uit de hemel met veel mogelijkheden. Zo kan La Vecina de eventuele groei van het aantal kinderen makkelijk opvangen. Het 24uurs programma zal in de toekomst over een eigen ruimte beschikken welke enorm gewenst is gezien het aantal kinderen welke in het dagprogramma opgevangen worden. Beheersmatig een enorme verbetering, maar het blijft wel een huurhuis. De huur zal elk jaar opnieuw geindexeerd worden en deze verhogingen zijn niet misselijk. Hoe gaat het onderhoud verlopen en blijft de eigenaar die vriendelijke man zoals wij hem hebben leren kennen? Daarom blijft La Vecina ernaar streven om in de toekomst zelf een huis te bouwen waardoor we alles dan in eigen hand hebben.
In het vorige verslag vertelde ik al over een vrouw die een project zou willen doen bij La Vecina. Haar naam is Jymena Rojas en zij wilde een bibliotheek met als thema "leerzaam lezen" opstarten in ons kindertehuis. In de gesprekken die we met haar hadden kwam zij zeer gemotiveerd over en haar hart ging uit naar de kinderen van La Vecina... Wij waren erg enthousiast totdat zij haar projectvoorstel en het budget hiervan bij ons inleverde. De materiaal kosten waren te overzien maar haar salaris ging werkelijk alle beperkingen te boven. In totaal zou zij 28 dagen voor ons werken en daarin niet alleen de kinderen maar ook het personeel onderwijzen. NOOT: Het salaris van een onderwijzeres ligt gemiddeld op iets meer dan 300 euro (COP 950.000,=) per maand voor 22 dagen werken. Jymena vroeg COP 15.000.000,= voor deze 28 dagen wat neer zou komen op een salaris van COP 536.000,= per dag! Voor ons buiten alle proporties en toen ik haar vertelde dat La Vecina geen samenwerking met haar aan zou gaan gebaseerd op haar looneisen was zij erg verbouwereerd. Een Nederlandse stichting heeft toch geld en kan dat toch wel betalen....
Op 05 maart vierde La Vecina haar 2 jarig bestaan en dit ging gepaard met veel festiviteiten voor de kinderen en de buurt bewoners. Limonade en cake (gesponsord door de lokale middenstand) en een feestelijke maaltijd voor alle kinderen. Een nieuwe mijlpaal in ons bestaan en daar zijn Nathalie en ik maar wat trots op! Op 10 maart werden wij plotseling verrast met een bezoek van de ICBF uit Catagena, het overkoepelende orgaan van de kinderbescherming. In het verleden hadden wij hen al een uitnodiging verstuurd (inclusief ons rapport van doelstellingen en bedrijfsmatigheid) om bij ons te komen kijken met als doel om eventuele samenwerking aan te gaan. Vele maanden (!) gingen hier overheen totdat zij ploseling voor onze deur stonden. Het werd een enerverend gesprek! De delegatie betrof 4 vrouwen in mantelpakjes waarvan er een advocaat was en tevens woordvoerster. Luz Angelica (onze psygologe) en Nathalie kregen allerlei vragen te beantwoorden en omdat mijn Spaans wel wat beter is geworden de laatste tijd, maar nog steeds voor verbetering vatbaat hield ik me (volgens afspraak) op de vlakte. Na controle van alle administratieve aspecten kreeg het gesprek een verwijtende en respectloze wending. Op de vragen die werden gesteld kregen Luz Angelica en Nathalie geen enkele mogelijkheid tot uiteenzetting of verweer van de doelstellingen van La Vecina. Elke keer viel de woordvoerster hen in de rede en het begon erop te lijken dat La Vecina een stichting was die geen enkele meerwaarde had voor de wijk waarin wij werkzaam zijn. Wat ons nog het meest verbaasde was het feit dat zij ons rapport over de doelstellingen en de werkwijze niet hadden gelezen en zij ook niet wisten dat wij een officiële school zijn geworden. Kortom, respectloos en onvoorbereid zoals het in Cartagena kan gaan. Het rapport bladerde ze ter plaatse even door (ruim 40 pagina’s...) waaruit nogmaals bleek dat zij totaal niet op de hoogte waren. Toen Luz en Nathalie opnieuw wilden vertellen waar La Vecina voor staat en welke doelstellingen wij hanteren viel de woordvoerster hen wederom in de rede. Tja, kom niet aan Nathalie... Ditmaal liet ik haar niet uitspreken en in mijn beste Spaans vroeg ik haar wie ze precies was binnen ICBF en waarom zij mensen niet uit liet praten, ze geen respect toonde voor Nathalie en Luz, zij erg arrogant deed en La Vecina kleineerde, ICBF pas zo laat reageerde op onze uitnodiging, wij geen steun van hen kregen terwijl wij toch de kinderen van Cartagena opvangen en verzorgen en ga zo maar even verder. Ze liep rood aan en wilde nu ook weten wie ik was.... Toen Luz haar vertelde hoe de rollen verdeeld zijn binnen La Vecina werd ze nog rooier en bond ze in. Het gesprek kreeg een andere wending, de lucht was geklaard en Nathalie en Luz konden nu vrij het verhaal van La Vecina doen. De uitkomst van dit onderhoud is dat ICBF gaat bekijken of zij met ons samen willen werken, maar wel onder onze voorwaarden waarin natuurlijk ruimte is om aan hen tegemoet te komen omdat wij zeker denken van hun te kunnen leren. De regie blijft echter in handen van Nathalie en mij...... Wordt vervolgd?
Op 17 maart vertrokken Nathalie en ik voor ruim 3 weken naar Nederland. Zoals al genoemd om aanwezig te zijn op het eerste benefiet dinner georganiseerd door de Nederlandse tak van La Vecina. Anderzijds om voorlichting en presentaties te geven bij sponsers en instellingen.
Het benefiet dinner op 19 maart 2009 vond plaats in Rotterdam en stond in het teken van sponsering en betrokkenheid. Bijna alle tafels waren bezet en ook onze beschermheer Charles Groenhuisen was present. Nathalie werd door Charles geintervieuwd en zij vertelde persoonlijk aan de aanwezigen waar La Vecina nu staat en welke groei wij nog hopen te maken. Daarna was het de beurt aan de kok welke een geweldige maaltijd had geprepareerd. Tussen de gangen door was er ruimte voor een foto presentatie en vertelden 3 allochtone vrouwen 3 verhalen over kinderen welke bij ons op de stichting zitten en welke ontberingen zij hebben meegemaakt. Een "stand in"van hare majesteit vertelde hoe makkelijk.... het is om fondsen te werven en de muziekband maakte van het geheel een geslaagde avond met een financieel behoorlijk positieve opbrengst. Onze dank gaat nogmaals uit naar alle betrokkenen en vrijwilligers in Nederland die zich belangenloos en vol overgave telkens opnieuw inzetten voor ons. Zonder hen is het voor La Vecina niet mogelijk om in Cartagena haar werk te doen. HULDE !!
De rest van de dagen werden besteed aan presentaties en voorlichting/intervieuws (radio. Na alle afhandelingen van enkele privé zaken en bezoekjes zijn Nathalie en ik 5 dagen op vakantie geweest. Vol frisse moed en met heel veel zin zijn we vervolgens weer naar Cartagena vertrokken om de volgende dag onze hond Minca op te halen bij de verzorgers! Eenmaal in Cartagena blijkt dat de stichting door Luz goed is beheerd. Toch hebben Nathalie en ik besloten om niet meer gezamelijk voor langere periode naar Nederland te gaan. Een gezamelijke overbruggings periode is gezien de huidige drukke werkzaamheden in Cartagena een betere oplossing.
Na de nodige evaluatie gesprekken met Luz Angelica over de periode dat wij in Nederland waren zijn we weer overgegaan tot de orde van de dag. Daarnaast stonden de "internationale dag van de kinderen" en een bezoek aan de sterrenwacht (educatief) alweer voor de deur en Erika heeft op ons verzoek een lijst samengesteld met potentiële bedrijven/organisaties waar wij La Vecina onder de aandacht willen brengen in Cartagena. Nathalie en ik zijn bekend met de directie van het Santa Clara hotel (het meest prestigieuze hotel van Cartagena) en op 29 april heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen de General Manager van betreffend hotel en ondergetekende. Het is een goed gesprek geworden en binnen afzienbare tijd gaat La Vecina in samenwerking met dit hotel een presentatie en een expositie organiseren in de lounge van het Santa Clara. Schilderijen gemaakt door onze kinderen zullen dan geëxposeerd worden voor de duur van 2 weken waarin het Santa Clara zal proberen de schilderijen aan hun gasten te verkopen. Ook zal de General Manager contact opnemen met de financiële afdeling om te kijken of er ruimte is om La Vecina ook financieel te ondersteunen. Het bewustwordings proces onder de lokale bevolking (en daarbuiten) is in gang gezet.....
De cirkel van betrokkenheid is het fundament voor La Vecina. De cirkel van invloed is het cement en geeft ons de steun die wie nodig hebben. Bedenk dat soms 1 persoon de wereld al kan veranderen...!
Pas goed op jezelf en tot de volgende keer.
Un abrazo,
Gerard