Het heeft even geduurd voordat ik weer inspiratie had om achter mijn toetsenbord te gaan zitten. Daarvoor mijn welgemeende excuses, vooral aan hen die regelmatig mijn verhalen lezen en/of volgen. Op 29 november jl. ben ik afgereisd naar Cartagena en op 30 november overleed mijn moeder "plotseling". Zij was ziek geworden tijdens haar rondreis in Indonesië en werd opgenomen in een ziekenhuis in Bandung. Daar bleek al snel dat zij een terminale vorm van longkanker had en met een vlucht van de KLM hebben ze haar naar Nederland vervoerd. Eenmaal in het ziekenhuis in Leiden vertelde de behandelend arts mij dat ze nog wel enkele weken cq maanden te leven had en in overleg met mijn zusters besloot ik mijn reis die een week later gepland stond doorgang te laten vinden. Zodoende gebeurde en op 29 november om 23.30 uur lokale tijd arriveerde ik in Cartagena maar 2 uur later belde mijn zwager Gerard mij op dat het plots erg slecht ging met mijn moeder. De volgende dag om 14.00 uur lokale tijd kreeg ik een 2de telefoontje dat zij overleden was. Vervolgens bleek het onmogelijk om op tijd terug te zijn voor de crematie en hoewel ik in mijn gedachten aanwezig was tijdens de crematie kan ik vermelden dat het bizar is om op die manier afscheid te moeten nemen.
Het leven gaat echter door en herstelwerkzaamheden in het kindertehuis lagen op mij te wachten. Onze kindertjes hebben nu nog eventjes vakantie en daardoor was de nodige ruimte ontstaan om gehoor te geven aan alles wat vervangen of hersteld moest worden. Vervolgens stonden de feestdagen voor de deur en deze hebben we doorgebracht op een finca (haciënda) in Santa Marta. Op deze finca, die midden in de bergen ligt waar vroeger de indianen woonden ben ik tot rust gekomen en met de eigenaar en zijn zoon zijn we elke dag wezen paardrijden in de bergen. Echt geweldig en veel explosiever dan paardrijden in Nederland langs de zee! Romeo, een ex collega die mij was komen opzoeken kreeg daar zijn eerste paardrijles en dat heeft ervoor gezorgt dat hij paarden niet meer tot zijn favoriete dieren rekend......! Een cowboy zal hij nooit worden. De eigenaars van deze finca zijn trouwens bijzondere mensen die niet alleen erg lief voor mensen zijn maar ook voor dieren. Hun rottweiler had enige weken geleden gejongd en de lieve snoetjes van al die jonkies.......
Resultaat is dus dat er nu een jonge rottweiler van 7 weken in Cartagena rondloopt en die luistert naar de naam MINCA.
Het is nu zondagavond en terwijl ik op het balkon achter mijn laptop zit ligt Minca aan mijn voeten. Ze heeft een voor mij herkenbaar (!) lief / koppig karakter maar in die korte tijd zijn we al echte vrienden geworden.
Vandaag hebben Nathalie en ik het jaarplan inclusief het budget voor 2008 afgemaakt en ter inzage aangeboden aan de Nederlandse stichting. Enkele grote veranderingen staan hierin vermeld waaronder de uitbreiding van het aantal kinderen en de nacht (24 uurs)opvang. Dit houdt in dat het budget aanzienlijk verhoogd moet worden en dat alle medewerkers en ambassadeurs in Nederland nog meer hun best moeten gaan doen om dit financiéél allemaal mogelijk te maken. Wij hebben daar alle vertrouwen in want het zijn kanjers van de 1ste orde. Tevens zijn wij als stichting bezig met de aanschaf van een kleine 4x4 auto/truck In de Vodafoonprijs die de stichting gewonnen heeft zit een onkosten post verwerkt die aangewend mag worden voor bijzondere uitgavens. Dat maakt het mogelijk om hiervan geld te gebruiken voor de aanschaf van de 4x4.
Zeker gezien de huidige ligging van het kindertehuis is dit geen overbodige luxe. Nu moeten we alles nog per ingehuurde vrachtauto of taxi over het strand vervoeren en de goederen zullen alleen maar meer worden gezien de uitbreiding die het kindertehuis zal ondergaan. Deze auto zal zich snel terug verdienen, dat weet ik zeker.
Op 14 januari gaat het kindertehuis weer open en zullen we de laatste voorbereidingen gaan treffen om 2 weken later de kindertjes weer te ontvangen. Samen met Bienestar (Colombiaanse kinderbescherming) zal een selectie gemaakt worden voor de 10 extra kindertjes die we gaan opnemen in de dagopvang. Een hele klus en later dit jaar zal worden aangevangen met de nachtopvang van nog eens 15 extra kinderen. Vanuit mijn achtergrond weet ik dat dit een nog grotere klus zal gaan worden.
Nachtopvang is absoluut niet vergelijkbaar met dagopvang en vereist veel aanpassingen en voorbereidingen. Zo zal er meer personeel moeten worden aangetrokken, zullen er personele roosters gemaakt moeten worden, zal er een duidelijk huishoudelijk regelement moeten komen inclusief sanctie lijst. Tevens ligt er veel in het verschiedt waar we nu nog geen zicht of kennis van hebben. Daarnaast zal ik me bezig gaan houden met het inventariseren van de behoeftensvraag in onze wijk La Boquilla. Daaruit zullen nieuwe projecten geselecteerd, beschreven en uitgevoerd moeten worden. Kortom, het zal een enerverend jaar worden !
Het nieuwe jaar is goed begonnen en over enkele dagen zullen 10 extra kindertjes opgenomen worden in een wereld van verschil. Hun nieuwe wereld, mogelijk gemaakt door jullie !!
Vanuit Cartagena een gezond 2008 voor jullie allemaal.
Un abrazo,
Gerard