In mijn vorige verslag schreef ik het al, maar het besef is nu pas echt doorgedrongen...
Job is gestorven op 31 jarige leeftijd door een nootlottig ongeval. Voor Nathalie was het een herhaling van een hele slechte film. Zaterdag 13 januari word Job begraven.
Job was donateur van stichting La Vecina en tevens vrijwilliger tijdens activiteiten die onze stichting ontwikkeld. Ik zie nog zijn ontwapende glimlach toen hij biertjes stond te tappen tijdens het grote release feest op 28 oktober jl. Zijn ster zal nu schitteren aan de hemel !
Nogmaals heel veel sterkte voor iedereen die persoonlijk betrokken is bij dit grote verlies.
Hoe moeilijk ook, het leven gaat door en op 16 januari vertrekt Nathalie voorlopig voor 2 jaar naar Cartagena om sturing te geven aan het weeshuis. Op 4 januari jl. kwam het verlossende belletje van het Colombiaanse consulaat in Amsterdam dat de werkvergunningen in orde waren bevonden. Nu zal dus echt aangevangen worden en vooral de eerste weken zullen in het teken staan van de inrichting van het huis en het selecteren van de kinderen in samenwerking met de kinderbescherming. Zelf zal ik van 12 februari tot 22 februari nog een keer in Cartagena zijn om Nathalie daar waar noodzakelijk te helpen bij de inrichting en de selectie. Voor mij persoonlijk staat er waarschijnlijk nog een bezoek aan de Ambassade in Bogota op het programma. Vanuit het ministerie van VWS in Nederland is mij geadviseerd daar een gesprek met de ambassadeur te voeren om te kijken wat de mogelijkheden op het gebied van subsidie zijn. Enig voorwerk heeft Robert Smet van het ministerie van VWS al voor mij gedaan waarvoor hartelijk dank. Ook zal getracht worden een afspraak te maken met de consul in Barranquilla. Vooral voor Nathalie is dit van belang, tenslotte is het belangrijk dat het consulaat op de hoogte is van de activiteiten van Nathalie (lees La Vecina).
Tijdens de laatste vergadering op 4 januari van dit nieuwe jaar is nogmaals de rolverdeling in Nederland onder de loep genomen. Vooral omdat Nathalie nu in Colombia zal gaan wonen en zij zich geen zorgen moet gaan maken over de geldstroom, donatie's en vertegenwoordiging van onze stichting. Alle ambassadeurs hebben besloten unaniem door te gaan en zich wederom te verbinden aan de stichting en haar doelstellingen. Iedereen zal zijn/haar sterke punten nog meer gaan gebruiken om het maximale te bereiken. Zelf zal ik mij bezig gaan houden met het geven van presentatie's en het onderhouden van de contacten. Nathalie heeft besloten het (kinder) huis een passende naam te geven en zo zal het huis vernoemd worden naar haar tevens overleden broer Marc en Job. Samen met vriend Fernando, die momenteel al in het huis is zal zij er alles aan doen om de kinderen een veilig onderkomen te bieden en ik weet zeker dat hun gedrevenheid ervoor zal zorgen dat dit gaat lukken.
Tijdens het schrijven van dit verhaal komt er via de electronische snelweg een mail binnen welke mij verteld dat het carnaval is in februari. In Barranquilla wordt dat UITBUNDIG gevierd, dus wie weet kan ik net nog een staartje meepikken van dit geweldige feest. Een beetje ontspanning kan zeker geen kwaad na al het harde werken.
Verander niet voor een ander want je zal jezelf niet meer herkennen !!
Un abrazo,
Gerard.