Soms wil je wel maar is de tijd eventjes een ontbrekende factor.... ! Het is alweer eventjes geleden dat ik alle gebeurtenissen van de laatste tijd heb samengevat in mijn verhalen. Toch is er weer veel te vertellen sinds mijn laatste reis naar Cartagena - Colombia (16/7).
De voorbereidingen om de oversteek te maken naar Cartagena - Colombia waren hier vooral debet aan. Zoals ik in mijn laatste verhaal al schreef heb ik mijn leidinggevenden op de hoogte gebracht en daarna begon al het regelen. De woonark staat nu officieel te huur en zodra een nieuwe bewoner/ster zich heeft aangediend is het nog slechts een kwestie van enkele dagen. Ook kregen wij het bericht dat de publieke omroep organisatie Llink een documantaire zal maken over onze stichting. Geweldig natuurlijk, want dit zal de stichting meer bekendheid geven en hopelijk zal dit veel nieuwe donateurs opleveren. Na eerst het een en ander te hebben gefilmd in Leiden zijn zij vervolgens ook naar Colombia gekomen om daar 5 dagen te filmen. Filmen in een land als Colombia is geen eenvoudige opgave. Zowel niet voor de filmploeg als voor de personen die gevolgd worden. De temperatuur speelt hierin een belangrijke factor en ik kan jullie vertellen dat het warm, warm, warm was, ruim 37 graden. De vochtigheidsgraad was ook nog eens zo hoog dat het leek of je een warme handoek omgeslagen kreeg. De kinderen van onze stichting vonden het echter geweldig en met groot enthousiasme paradeerden zij voor de camera. Zodoende zijn er "geweldige" beelden gemaakt hoewel het woord geweldig niet op z'n plaats is als je bedenkt dat het hier gaat over het leed en armoede van onze medemens. De documantaire zal ergens in het najaar op Nederland 1 - 2 - of 3 worden uitgezonden en zal ongeveer 50 minuten gaan duren. Zodra de datum definitief bekend is dan zal deze natuurlijk bekend gemaakt worden via onze website www.wonenbijdebuurvrouw.nl .
Tijdens mijn laatste reis zijn mijn oudste zus Els en haar vriend Gerard meegegaan. Gerard werd al snel "El Gigantico" genoemd gezien zijn afmeting. Hij is ongeveer 1.95 lang en ik kan jullie verzekeren dat ik met mijn 1.71 daar niet tot de kleinste catagorie behoor. Voor Els en Gerard was de eerste echte dag (dinsdag) er een om nooit meer te vergeten. Maandagavond 23.30 uur waren wij geland op Cartagena en Nathalie en de filmploeg stonden ons daar op te wachten. Wij waren aan het eind van ons latijn na zo'n lange reis dus na enkele filmmomenten zochten wij onze ledikanten op. Ditmaal niet meer in het welbekende hotel Holiday, maar in ons eigen appartement in de wijk Getsemani. Gezien alle ervaringen is het niet meer verstandig gebleken in het kindertehuis te wonen. Vandaar dat we nu over een eigen woonruimte beschikken in een wijk niet ver van hotel Holiday verwijderd. Hierover later meer......!
Dinsdagmorgen 17 juli 2007 en in overleg met alle betrokkenen besloten Els, Gerard en ondergetekende boodschappen te gaan doen en een kleine wandeling te maken. Ik maakte de fout hen direct een zeer arme wijk mee in te nemen waardoor Els en El Gigantico een cultuur shock kregen die aankwam als een mokerslag. Erg stom van mij, als je bedenk dat ikzelf ooit zo'n ervarig had opgedaan tijdens mijn allereerste bezoek aan Colombia jaren geleden. Die beelden vergeet ik ook nooit meer... Plots realiseerde ik me dan ook dat dit geen prettige eerste ervaring was en daarop besloten wij direct naar de (veilige) oude stad te gaan. Maar wat wil het noodlot echter, daar aangekomen werden wij direct ooggetuige van een schietpartij waarbij de lokale politie betrokken was. Over een vuurdoop gesproken. Na het doen van de boodschappen genoten we van een kopje koffie en toen bleek dat de impact behoorlijk was. Na van de schrik te zijn bekomen zijn we met z'n allen naar het kindertehuis in La Boquilla gegaan. Tenslotte was dit dé reden dat Els en Gerard hun vakantie door wilden brengen in Colombia. Daar raakten ze al snel onder de indruk van al het goede werk wat stichting La Vecina verricht !
Een eerste indruk is vaak bepalend, maar zegt feitelijk nog niets....!
Tot snel.
Gerard.