Hola allemaal,
Dinsdagmorgen 11.00 uur lokale tijd en de muskieten hebben me vreselijk te pakken genomen. Blijkbaar ben ik allergisch voor bepaalde muskieten en het slikken van vitamine B1 heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd. Al een aantal weken voel ik me grieperig. Waarschijnlijk een virus opgelopen in ???? en zelfs het warme klimaat in Cartagena zorgt niet voor de eliminatie. Ik heb daarom besloten om vanmiddag naar de dokter te gaan ter controle. Wie weet hou ik er tevens een goed contact voor de kinderen van La Vecina aan over. Tenslotte zullen we in de toekomst een dokter nodig hebben....!
Tijdens het koffiedrinken vanmorgen, (tevens overleg met Nathalie en Fernando) vertelde Fernando ons dat er een Colombiaanse piloot vermoord is in de oude binnenstad van Cartagena. Het was een huurmoord, omdat het wapen waarmee de moord was gepleegd voorzien was van een geluidsdemper. Tevens zou het uitgebreid in de krant staan en dat verbaasde mij een beetje. Ik begrijp dat een piloot veel aanzien heeft in Colombia en dat zal in Cartagena niet anders zijn. Waarschijnlijk had zijn dood te maken met criminele activiteiten, want ook in Cartagena wordt niet iemand zomaar vermoord, maar gedurende mijn verblijf in Cartagena heb ik nog nooit iets gelezen over de omstandigheden waarin de straatkinderen leven. Die omstandigheden staan bijna gelijk aan het leven op het randje van de dood. Ongetwijfeld zal een van deze straatkinderen de droom hebben om in de toekomst ooit eens piloot te worden......
Donderdag 28 september 2006 en op een speciale manier werd ik wakker. De politie deed (wederom) een luidruchtige controle maar ditmaal in de vroege morgen. Om 07.30 uur stonden ze al commanderend op de patio van hotel Holiday in Media Luna en wilde de paspoorten zien van alle aanwezigen. Het bleek dat ze een Italiaan zochten die zich enkele dagen daarvoor had ingelaten met drugs en problemen had gekregen met de dealer. Een enerverende voortzetting van de week omdat ik gisteren al het nodige had meegemaakt.
Eerst zag ik woensdag tijdens de lunch aan het strand een Nederlandse sekstoerist (uit Leiden...!) van ongeveer 60 jaar die zich te buiten ging aan een meisje van hooguit 12 of 13 jaar. Zijn Spaans was allerbelabberdst maar zijn handen kon hij tijdens zijn vraatzucht en drankmisbruik niet thuishouden. Nathalie en Fernando waren bang dat ik me niet kon beheersen en ik moet eerlijk zeggen dat dit niet veel scheelde. Mijn blik en enkele Nederlandse woorden zorgden ervoor dat hij (helaas met het meisje) het hazenpad koos. Een meisje van 12/13 jaar die zichzelf " verkoopt" is altijd schokkend, maar gezien de leefomstandigheden voor veel arme mensen enigszins begrijpelijk. Het meisje draagt zodoende bij om het leven voor haar familie mogelijk te maken. Die man echter gaat alle wetten (ook hier in Colombia) ver te buiten, maar mijn hoop op enige rechtvaardigheid wordt snel de grond ingeboord als Fernando mij verteld dat zelfs de politie meewerkt om klanten voor deze meisjes te vinden. Zodoende krijgen ook zij een deel van het geld. Vervolgens ben ik naar de dokter gegaan alwaar ik te horen kreeg dat ik een virus heb. Hierdoor moet ik vrijdagochtend vroeg mijn urine en bloed ter controle afstaan. Gelukkig maar en ik hoop dat dit uitkomst brengt want ik voel me met de dag slapper worden en lig vaker in mijn bedje dan de werkzaamheden eigenlijk toestaan.
Woensdagavond bleek het lot ons gunstig gezind. Nog steeds waren wij op zoek naar een revisor fiscal (accountant) die in de documenten vernoemd moet zijn alvorens deze te kunnen deponeren bij de kamer van koophandel. De accountant van Leonardo in Bogota was bereid deze klus op zich te nemen echter zijn prijs was ver buiten ons bereik. Fernando opperde toen het idee om de revisor fiscal van Hotel Holiday te vragen. Een belletje kon geen kwaad en al snel gaf hij aan wel met ons in zee te willen. De prijs voor zijn handtekening en inschrijving op onze documenten was zeer redelijk en dit resulteerde in een afspraak op donderdag morgen, vandaag dus. Nadat we vanmorgen alles hebben doorgesproken en onze documenten lieten tekenen zijn we direct naar een notaris gegaan om alles te bekrachtigen. Gelukkig gaat dit niet op de manier die we in Nederland gewend zijn, maar een simpele handtekening van ons en wat stempels + handtekening van de notaris maken ons document rechtsgeldig. Dit alles kan zonder afspraak bij elke willekeurige notaris. Tja, soms zit het ook wel eens mee.....! Nu maar hopen dat de kamer van koophandel morgen niet met nieuw bedachte regels en/of documenten op de proppen komt. Morgen wordt het dus zéér spannend. Eerst om 07.00 uur op het kantoor van de DIAN, dit is dus het belastingkantoor en dan direct door naar de kamer van koophandel. Als alles echt mee zit dan zou morgen de stichting in Colombia officieel kunnen zijn....
Vanavond om 18.00 uur eerst nog naar onze advocaat in Cartagena om daar de lopende zaken door te spreken. Vanmorgen werd ik al gebeld door een van de zonen van de eigenaar van het huis in La Boquila met de vraag of wij eigenlijk nog wel geïnteresseerd waren. Onze strategie lijkt zijn uitwerking te krijgen en de eigenaar wordt dus ongeduldig. Waarschijnlijk heeft het nieuws hem al bereikt dat wij naar meerdere huizen hebben gekeken. Onze advocaat zal zich nu moeten bewijzen en voor ons een zo laag mogelijke huurprijs zien te verkrijgen. Plots liggen we dus weer op schema en als deze positieve golf zich blijft voortzetten dan zitten er héél misschien nog enkele dagen van relaxen in het vat. Voor mij zal dit voorlopig inhouden dat ik dan echt uit kan zieken alvorens weer naar Nederland te vertrekken.
Wees je bewust van andermans ellende en hou eer en geweten hoog.
Un abrazo en tot de volgende keer.
Gerard.