Goede morgen lieve mensen,
Dat onze natuur van slag af is dat weten we al een tijdje. Het weekend voordat ik naar Colombia vertrok (half november) tikte de thermometer in Nederland eventjes 18 graden aan. Ongekend voor de tijd van het jaar. In Colombia is moeder natuur ook van slag en toonde haar boosheid in de vorm van een kleine Tsunami….. !
Ditmaal ging de reis via Aruba richting Bogotá en vervolgens door naar Cartagena. De afstand is daardoor natuurlijk niet korter geworden en na ruim 23 uur reizen werd de plaats van bestemming bereikt. Het was 00.30 uur lokale tijd toen hostel Holiday haar deuren opende en ik mijn bed op kon zoeken. De volgende morgen bleek al snel welke “ramp” Cartagena heeft getroffen. De kranten staan er vol van en op de televisie zijn er beelden getoond die er niet om liegen. Er is een (betrekkelijk) kleine Tsunami geweest en het strand van Boca Grande is geheel verdwenen. De grote golfbrekers in de vorm van basaltblokken zijn geheel weggeslagen en de zee heeft van de boulevard van Boca Grande niet ontzien. Alle hotels aan de boulevard staan (gedeeltelijk) onder water. De golven van de zee zijn nog steeds ongekend hoog en woest maar gelukkig nemen deze per uur in kracht af. Er is ontzettend veel materiële schade maar gelukkig zijn er hier voor zover bekend geen slachtoffers gevallen. Toch is de ramp groot want met name het stand van Boca Grande is een grote bron van inkomsten voor de badplaats Cartagena. Daarom zijn we direct naar La Boquillia vertrokken om te zien of “ons” huis schade heeft opgelopen. Met het openbaar vervoer was het onmogelijk om er te komen en het laatste stuk moesten we lopen. Direct bleek dat ook hier de zee enorm was uitgetreden en niets van het strand heeft overgelaten. Alles staat onder water dus ook de kleine houten huisjes die direct aan zee liggen. Een trieste aanblik maar toch maken de mensen ook hier weer het beste van. Kinderen spelen vrolijk in het water, zich niet bewust van de ramp die zich ook hier heeft afgespeeld. Hier is het onduidelijk of er slachtoffers zijn gevallen en dat komt voornamelijk door het grote aantal ongeregistreerde mensen die hier wonen. Volgens de lokale mensen gebeurd dit wel vaker, de zee trekt zich terug om vervolgens met kracht op het strand te werpen. Maar zo erg als het ditmaal geweest was hebben ze de laatste 45 jaar niet meer meegemaakt.
Moeder natuur is dus van slag, ook hier !!
Eenmaal bij het huis aangekomen (het laatste stuk moesten we per kano afleggen) zagen we dat “ons” huis gespaard was gebleven. Het wassende water had het huis met rust gelaten maar dat komt volgens mij voornamelijk omdat ons huis in een soort kom ligt en waarbij de kust sterk afbuigt naar links. Daardoor ligt het gedeelte van de kust, daar waar ons huis staat, in de luwte en dat is waarschijnlijk de oorzaak waarom het huis gespaard is gebleven. Omdat we er nu toch waren hebben we van het ongemak de deugd maar gebruikt en een kleine inspectie vertelde ons dat het huis praktisch klaar is. In de tijd dat Nathalie vooruit was gegaan heeft ze niet stilgezeten. Zo heeft ze samen met onze advocate wederom een ontmoeting gehad met de eigenaar van het huis. In 5 minuten waren ze eruit en was er een mondelinge overeenkomst bereikt. Het opgestelde contract is nu in ons bezit en samen met onze advocaat hebben we vanmiddag een ontmoeting met de zoon van de eigenaar welke de zakelijke afhandelingen voor zijn rekening zal nemen. De huur zal 750.000 pesos per maand bedragen !!
Gelukkig heeft het huis dus geen noemenswaardige schade opgelopen en de verhoging waarop het huis gebouwd is heeft zijn positieve uitwerking gehad. Maar de trieste aanblik van alle getroffen mensen zal ik niet snel vergeten.
Zaterdagmorgen 08.30 uur.
En weer verliep alles anders dan we hadden verwacht. Vanmorgen om 09.00 uur zouden we een afspraak hebben met de zoon van de eigenaar om het contract nog eens door te lopen. Hij heeft in het contract gezet dat wij, terwijl hij weet dat wij een fundación zijn, geen “vreemde” mensen in huis mogen nemen, anders dan familie of vrienden…! Ook staat in het contract vermeld dat we slecht huren voor een periode van 6 maanden…… Natuurlijk is hij op de hoogte van het feit dat we alleen willen huren voor een periode van 2 jaar. Het vreemde van alles is dan dat er tevens een clausule in vermeld staat dat de huur met minimaal 9% per jaar verhoogd kan worden. In Colombia geldt ook een landelijke indexering maar deze verhoging staat in geen enkele verhouding. Dus wel per jaar verhogen, doch een contract aanbieden van 6 maanden. Schiet mij maar in mijn voet want dit gaat al mijn logica te boven. Vanmorgen dus vroeg uit bed en Nathalie bleek ziek te zijn. In het plaatsje waar ik ben geboren noemen ze het “broekboeren”. Toch wurmde zij zich in haar verschoning en om 08.30 uur stonden we beiden klaar om het gesprek aan te gaan. Totdat de telefoon ging….. Zoonlief belde ons en vertelde dat hij op reis is en daardoor dus niet aanwezig kan zijn (?). Ik ben hier pas 2 dagen en dus in mijn incasseringsvermogen nog niet zó aangetast, maar Nathalie trok dit niet meer. De diaree en dit bericht werden haar eventjes té veel. Dus maar weer de telefoon gepakt en onze advocaat verteld dat de afspraak niet doorging. Zaken doen in Colombia voelt soms als lopen op blote voeten terwijl het zand te warm is….!
Gisterenavond zijn we (niet uit sensatie maar uit medeleven) polshoogte wezen nemen in Boca Grande. Normaal doet de taxi er een kleine 10 minuten over om je vanaf Media Luna (centrum) af te zetten op de boulevard. Ditmaal duurde de rit ruim 45 minuten voordat we in de 2de hoofdstraat werden afgezet. De prijs van de taxi blijft echter dezelfde want taximeters zijn hier niet en een ritje kost omgerekend ongeveer 1,25 euro ! Alles staat inderdaad (nog) volledig onder water en gezien de regenperiode welke nu van toepassing is in Colombia houden de mensen hun hart vast. Cartagena kraakt en een bezoek van president Uribe aan Cartagena heeft daar geen verandering in gebracht. Het leven gaat gewoon door en ondanks al het water wordt alles in gereedheid gebracht voor Kerstmis en de naderende jaarwisseling.
Ook al staat het water je tot aan de lippen, de zon zorgt al eeuwen voor verwarming….!
Tot snel,
Gerard.