Maandagavond werden Nathalie en ik afgehaald van het vliegveld El Dorado in Bogotá. door Leonardo en Gasper. Dit ondanks het late tijdstip, veroorzaakt door een vertraging van anderhalf uur. Een hotel mocht niet, hun huis bood plaats genoeg en tegenspraak werd niet geduld.... Tijdens de nachtelijke rit vertelde Leonardo dat de stad geweldig aan het veranderen is. Zo zijn er 3 vaste busbanen gemaakt die dwars door de stad lopen waardoor het openbaar vervoer gestructureerd is. Daarnaast zijn er nu ook fietspaden aangelegd waardoor de fietsers zich veel veiliger door het verkeer kunnen bewegen. Het centrum staat bol van nieuwe ontwikkelingen en de veiligheid op straat is merkbaar verbeterd. De straatkinderen worden uit het centrum geweerd, maar dat wil niet zeggen dat ze er niet meer zijn. Als de nacht zijn intrede heeft gedaan keert het "vertrouwde" straatbeeld terug en zijn het de zwervers, straatkinderen en prostituees die de straten bevolken. Wanneer zal daar ooit een einde aan komen.....
Gasper wist ons te melden dat het vliegveld van Bogotá het 3de vliegveld van Zuid Amerika is qua verkeersdrukte, maar ook dat het vliegveld "te koop" staat omdat de Colombiaanse regering hier veel geld voor denkt te kunnen krijgen. Iets wat zeker het geval zal zijn want grote investeerders vanuit Amerika en Europa hebben reeds interesse getoond. Bogotá is voor vele Zuid Amerikaanse landen zoals Mexico, Bolivia, Guatemala en Argentinië een stad die momenteel gevolgd wordt in haar ontwikkelingen en daarom als voorbeeld geldt. Persoonlijk zet ik wel mijn vraagtekens bij de verkoop van deze luchthaven en al haar precedenten. Schiphol in Engelse handen..... ?
De volgende dag zijn we samen met Leonardo naar de (overkoepelende) kamer van koophandel gegaan om nogmaals informatie in te winnen over de oprichting van een Colombiaanse stichting. Om 08.30 uur stonden we voor de deur en ditmaal kregen we de informatie dat iedereen (dus ook buitenlanders) een stichting op mogen richten en zelf zitting kunnen nemen in het bestuur. Alleen kan een bestuurslid niet in dienst worden genomen door diezelfde stichting zonder zijn/haar beslissingsbevoegdheid kwijt te geraken. Een inschrijving in Bogotá is wenselijk doch niet noodzakelijk. Dit, omdat er ook een inschrijving moet zijn bij de kamer van koophandel in de plaats waar de activiteiten plaatsvinden. Kortom...wederom andere informatie, dus er ligt nog wat op de plank om in september, bij ons eerstvolgende bezoek aan Colombia, verder uit te zoeken. ‘s Middags, een heerlijke Colombiaanse lunch bij Leonardo en Gasper thuis die bereidt werd door de huishoudster. Vervolgens bracht Gasper ons om 15.30 uur naar het vliegveld. Het verblijf in Bogotá was volgens ons allemaal véél te kort en na een hartelijk afscheid met de nodige toezeggingen stapten we in het vliegtuig richting Madrid. Na een uiterst vermoeiende terugreis van ruim 22 uur (!) landen we weer op Nederlandse bodem. Ik was net op tijd in Leiden om getuige te mogen zijn van de finale tussen Barcelona en Arsenal.
Donderdagmorgen 08.15 uur schrik ik wakker en ik weet..... ik mis Colombia nu al !!
Saludos.
Gerard.