Buenos allemaal,
Gisterenavond om 18.00 uur hadden Nathalie en ik een afspraak met onze advocaat. Na eerst een beetje heen en weer gepraat kwamen we tot zaken en de door de notaris getekende documenten werden door haar in ontvangst genomen. Zij was trots op ons dat we al zover waren en dat sterkte ons voor de volgende morgen...
Vervolgens heeft zij de eigenaar van het huis in La Boquila gebeld. Hij had niet in de gaten dat zij onze advocaat was (zij stelde zich met haar eigen naam voor tijdens dit telefoongesprek) en vertelde de eigenaar dat zij geïnteresseerd was in het huis. Hierop antwoordde hij dat zij later terug moest bellen en dat het huis nog vrij is. Wat zal de eigenaar raar kijken als hij bemerkt dat zij advocate is en handelt namens stichting La Vecina. A.s. zaterdag om 09.00 uur gaan de advocate en wijzelf wederom een kijkje bij het huis nemen zodat ook zij weet waarover we praten. Toen we het vervolgens over haar honorarium wilde hebben werd ze wat verlegen en ze antwoordde dat dit wel goed zou komen. Tenslotte zijn wij zeer goede vrienden van Gasper en Leonardo......
Vrijdagmorgen, 09.30 uur en Nathalie - Fernando en ikzelf zijn net terug uit de kamer van koophandel alwaar een nieuw fenomeen uit de hoge hoed werd getoverd.......
Vanmorgen om 05.45 uur opgestaan want om 07.00 uur moesten we bij de belastingdienst zijn. Ik kon mezelf helaas niet verwennen met een heerlijk kopje tinto (koffie straight) want voor het onderzoek later in de morgen moest ik volkomen nuchter zijn. Om 06.45 uur togen we gezamenlijk naar de DIAN om de nodige formulieren in te vullen. Er waren nog geen wachtende voor ons dus om 07.00 uur waren wij als eerste aan de beurt. Volgens de uiterst vriendelijke jongeman konden de formulieren die wij in moesten vullen ook per internet (!!!!!!!!!) ingevuld worden. Dit was ons door niemand verteld, ook niet door de advocaat van de kamer van koophandel - Cartagena die eerder onze statuten had getoetst. Ik kreeg direct al een onbestemd gevoel. De jongeman van de DIAN hielp ons verder naar behoren en binnen 10 minuten waren wij weer richting hotel vertrokken. Ditmaal om mijn potje met ochtendurine op te halen en naar het medisch centrum te lopen voor de controle. Gelukkig was ook daar nog niemand en als eerste patiënt van de dag kreeg ik een naald in mijn ader gedrukt. Na betaling van een redelijk bedrag kon ik weer vertrekken en vanmiddag om 15.00 uur kan ik de uitslag ophalen bij mijn onderzoekende arts.
Vervolgens direct naar de kamer van koophandel om de stichting te deponeren. En ja hoor, de beruchte hoge hoed werd al héél snel tevoorschijn getoverd. Vandaag is het vrijdag en de documenten moeten gecontroleerd worden alvorens deze ingeschreven worden bij de kamer. Eerst moest er wel 60.000 peso’s betaald worden en het reçu dat wij ontvingen moesten we goed bewaren.... Wat blijkt, de controle van de documenten (die al 5x gecontroleerd zijn, o.a. door een advocaat van de kamer zelf) neemt 3 (!) werkdagen in beslag en op woensdag a.s. kunnen wij, tegen inlevering van het reçu de documenten weer terugkrijgen. Al dan niet goedgekeurd door de kamer van koophandel. Ik kookte van boosheid en dit werd nog meer aangewakkerd toen wij de kamer van koophandel verlieten. Een man van de kamer kwam achter ons aan en sprak tot ons dat de hele procedure versneld kon worden als wij hem maar geld wilde betalen. Ik had nog niet ontbeten, maar deze man lustte ik rauw. Gelukkig heeft La Vecina nog een contact in Bogotá bij de kamer van koophandel en direct heb ik deze jongeman gebeld. Hij beloofde mij aan de hand van het nummer van het door ons ontvangen reçu zijn contacten aan te spreken en zodra hij nieuws heeft laat hij het ons weten. Ik ben benieuwd want mijn vertrouwen in de Colombiaanse samenleving ligt momenteel even aan stukjes. Als wij woensdag de documenten terugkrijgen en deze niet zijn goedgekeurd (ik hou nu overal rekening mee) dan komen we echt in tijdnood want donderdag a.s. vertrekken we alweer richting Nederland. Een onbestemd gevoel, zal een goed ontbijt helpen.....
Verlies uw ongeduld niet als de ander het leven in een lager tempo beleefd !
Geniet van het weekend.
Un abrazo,
Gerard.